تبلیغات
اموزشگاه بازیگری+اموزش بازیگری+اموزش بازیگری - اموزش و اموزشگاه بازیگری

اموزشگاه بازیگری+اموزش بازیگری+اموزش بازیگری

اموزشگاه بازیگری+اموزش بازیگری+اموزش بازیگری

 

اموزش و اموزشگاه بازیگری

 

نوشته شده توسط:حسین

  

شما هم با ثبت نام در خبرنامه و عضو شدن در گروه 955هزار نفری ما  جدید ترین اخبار روز سینما و هنر را دریافت خواهید کرد

 

 

اموزشگاه بازیگری

 

 

                                                                            بازیگری چیست ؟

 
بازی گری درتعریف عینی یعنی حضور زنده ی بازی گربر صحنه .دراین جا "حضور" یعنی اشغال بخشی ازفضا توسط بدن؛ قید« زنده»یعنی آن حضور (بدن) با اندیشه و احساس توأم است ؛ و«صحنه »در این تعریف یعنی هرنوع فضای بازی . پس بازیگر در هر مکتبی مشق کرده باشد ،با هر شیوه ای به نقش رسیده باشد ،نمایش اش هر سبک زیبا یی  شناختی داشته باشد ،کارش از این سه جنبه داوری می شود : 1)جنبةبدنی (فیزیکی) یا تکنیکی ؛ 2)جنبة ذهنی یا اندیشه ای ؛3)جنبه حسی یا روحی1
 
جنبه بدنی یا تکنیکی در یک کلام یعنی چگونگی حضور بدنی بازیگر بر صحنه . این حضور گاه ساکن است (بازیگر درجا وبی حرکت ایستاده ،نشسته خوابیده ،یا ....)گاه متحرک: حرکت  آن گاه درجاست (بازیگر در جا ،سر ودست وتنه و اعضای صورت اش حرکت‌می دهد وبا لوازم بازی اش کارمی کند وتغییرمکانی  ندارد )گاه توأم با جابجایی (بازیگر در صحنه جابجا می شود وتغییر مکان دارد ،یعنی پایین وبالا یا چپ وراست می‌رود)؛‌ درهمةاین احوال گاه با بیان همراه است وگاه بی صدا یا بی کلام است ؛وسرانجام، گاه فردی است ،گاه جمعی . پس این جنبه مشتمل است بر همة آنچه تماشاگر از بازیگر می‌بیند ومی شنود .
 
این دیده ها وشنیده ها زمانی برتماشاگر تأثیر میگذارند که باورشوند .ونخستین شرط باور شدن شان این است که دست کم راحت و روان انجام شوند .بازی راحت و روان در صورتی میسر است که بازیگر بر بدن وبیان خود شناخت وتسلط  داشته باشد .بسیاری معتقدند که فقط  این جنبه ازکار بازیگر ی آموختنی است . جنبه‌ی تکنیکی یا بدنی کار بازیگر یعنی جنبه ی مر بوط به شناخت وتسلط بازی گر بر بدن و بیان خود . شناخت  و تسلط بربدن و بیان در بازی گری هریک بحث و فصلی مستقل ،مهم ومفصل است .
 
در جنبةذهنی یا اندیشه ای موضوع بررسی این است که با زیگر چگونه شخصیت نقش خود رااز زوایای مختلف تجزیه و تحلیل می کند به افکار او ،احساسات و عواطف او ، اعمال او رابطه ای که با نمایش ودیگر نقش های آن دارد پی می برد . این جنبة از کار بازیگر ،نمود بیرونی چندانی ندارد .حرکت و احساس تجلی بیرونی دارند ، اما اندیشه ؟ تماشاگر معمولا"به نحوه ی مواجهه ی بازیگر با این دسته از مسائل نقش کاری ندارد و در واقع فقط نتایج این جنبه را می بیند . اما شکی نیست که بازیگر اگر از این نظر ضعفی داشته باشد ،نمی تواند نقش راگویا ،دقیق وباورکردنی بنمایاند .
 
جنبةاحساسی یاروحی رابسیاری عالی ترین جنبةکار بازیگر می دانند  و بر این باورند که این جنبه چندان آموزش دادنی نیست .
 
بنابراین باور،بیش تر بازیگران درجنبه های اول ودوم تبحر پیدا می کنند واز این مرحله فراترنمی روند ودر نهایت می شوند«بازیگر خوب » یا به تعبیری «تکنیکی » ،که گاهی تا مرتبه ی «ستاره شدن » نیز پیش می روند ،اما تا در جنبه ی احساسی یا روحی پرورده و استاد نشوند «بازیگر بزرگ »نمی شوند بازی چنین بازیگرانی است که سالها درخاطر می ماند.2

بازیگری و هنر نمایشی

نویسنده: محمد رضا حیدری هنر چیست؟! نمی دانم جوهر اصلی این پدیده ی اسرارآمیز و وصف ناپذیر انسان را حیران می سازد. اما در عین حال می دانیم که از قدیمی ترین زمانها تاکنون افراد بشر تجارب فردی و خصوصی خود را به صور مجسمی منعکس ساخته اند که ما آنها را آثار هنری می نامیم و ضمنا‌‌ می دانیم که هنر در زند گی بشر، اصلی اساسی است.

 

اگر از تمدن بشری و زندگانی ما آثار هنری را بگیرند زندگی چگونه می شود؟

 

آثار هنری همواره خواهند بود و جاودانه هم باقی خواهند ماند و برای سعادت بشری هم همواره موثر خواهند بود. این آثار تجارب انسانی هستند که به خود شکل گرفته اند و ما از دریچه ی حواسمان به آنها می نگریم و لذت می بریم..لیکن راه هنری به این سادگی هم نیست..ما نقاشی را می بینیم، موسیقی را می شنویم واثر یک حکاکی را بر سطح خاص به مد د حس لامسه درک می کنیم اما این تاثرات حسی ماست که به عکس العمل های احساسی منجر می شود و بعد ازیک کار عقلی است که آن احساس و ذکاوت مارا به مرحله ی ادراک می رساند. این ادراک چگونه حاصل می شود؟ فرمول قطعی و صریح نیست! مخلص کلام اینکه برای درک این احساس قاعده ی روشنی نیست.پیچیدگی هنر به گونه ای است که از نقطه نظرهای گوناگون مورد بحث است و هیچکدام از این نظرها بر دیگری برتری ندارد.
اما در مطالعه ی یک اثر هنری باید اصول زیر را مد نظر داشت:
باید دانست که یک اثر هنری عبارت از شکل یا فرمی است که هنرمند آفریده است.. این اثر بر اساس قواعد زمان و مکان و تمدن خاص بنا شده است، دارای موضوع و محتوی است و معمولا هد فی را هم د نبال می کند. اگر بخواهیم واضح تر بگوییم اثر هنری فرمی دارد که سرشار از هم آهنگی است که این ساختمان باعث می شود از سایر مقولات تمیز داده شود..این اثر را چه کسی آفریده؟..هنرمند..و اوچه کرده ؟ یک ضرب المثل چینی می گوید: برای یک نقاش نقش ببری را بکشد باید حتما هنگام نقاشی خود را به قوت و قد رت یک ببر بداند!... تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!

 

هنر چیست؟

 

هنر تجسم یک تجربه ی انسانی است.
هنر ترکیب پد یده های هستی است به گونه ای که احساسی را در بیننده بوجود آورد.
هنر کوششی است که به آفرینش یک اثر زیبا منجر می شود
هنر جوششی درونی و بیرونی است که به خلق پدیده ای منجر می شود.
... اینها نمونه هائی از تعاریف مختلف هنر هستند.اما مسئله همچنان حل نشده باقیست!
در یونان و روم باستان هنر را ترکیب انسان، طبیعت و زیبائی می دانستند و بد ین لحاظ هم اکثر آثار هنری آن دوران مجسمه هائی از آدمها در عین زیبائی و تناسب اندام بوده است.

 

دیدگاه حضرت امام (ره):

 

هنر دمیدن روح تعهد در کالبد انسانهاست.
واضح است که این تعریف یک تعریف ارزشی از هنر است و تمام ویژگیهای تعاریق قبلی را هم در خود نهفته دارد.
مگر می شود هنرمند پدیده ها را ترکیب کند تا احساسی را در د یگران ایجاد کند اما خود از آن بی بهره باشد؟ مگر می شود هنرمند اثری زیبا را خلق کند در حالیکه خود از زیبائی معنوی و لطافت روح بی بهره باشد؟و خلاصه اینکه مگر می شود کسی نام هنرمند را یدک بکشد اما حرفی برای گفتن نداشته باشدو نخواهد که برای دیگران و خود بوسیله هنر وحتی برای هنر کاری انجام ندهد؟!

 

انواع هنر (تقسیم بندی کلی):

 

1- هنر غنائی بزمی: محتوای این هنر عاشقانه است. مجالس عیش و نوش وبزم و پایکوبی نمونه های بارزاین هنر است.
2- هنر عرفانی: این هنر سوز و گداز و راز و نیاز در راه کمال را نشان میدهد. هنری که با مثال آثار حافظ در ذهن خود بدرستی ویژگیهایش را درک می نمائید.
3- هنر حماسی: شرح حماسه ها، رزم ها، اساطیر و قهرمانان باستانی نطیر رستم و..
4- هنر تعلیمی: این هنر به ترویج اخلاق و افکار و اندیشه های متنوع اخلاقی می پردازد. این هنر در خدمت آموزش است.
5- هنر سیاسی:کلیه ی آثار سیاسی در زمینه های گوناگون که به ترویج افکار متفاوت با روند معمول جامعه و یا در خدمت آن باشد در این فالب هنری می گنجند.

 

انواع هنر (تقسیم بندی از نقطه نظر رسالت):

 

1- هنر برای هنر:در این نوع از هنرهدف از کار هنرمند بیشتر ارتقا سطح هنر است.هنرمند رسالت کاری خود را تلاش برای بر جا گذاشتن آثار هنری به یادگار دارد و هنرمند هنردوست از طبقه ی خواص جامعه کسی که خود را از دیگران یعنی عوام جدا می داند نمونه ی مناسبی برای این نوع از هنر است.
2- هنر برای هنرمند:در این نوع از هنر هنرمند در خدمت خود است و هنر را برای شهرت فردی تجربه می نماید.و ممکن است با قبلی ترکیب هم بشود یعنی هم برای هنر وهم برای خود تلاش نماید.
3- هنر برای جامعه: این نوع هنر با اجتماع انسانی که غالبا از طیف عموم مردم است سروکار دارد.هنرمند رسالت کاری خود را بر اساس خدمت به افراد رده های میانی و پائین اجتماع قرار داده است و برای آنان تلاش دارد.

 

نمایش:

 

نمایش در زبان فارسی ترجمه ی تئاتر است و آن هنری است که از چند هنر دیگر ترکیب یافته است. در نمایش بازیگران خود را به جای قهرمانان و اشخاص داستان می گذارندو وقایعی را که بر سر قهرمانان آمده است با حرکات و اعمال و گفتار خود یک به یک در روی صحنه مجسم می کنند. در نمایش از ادبیات، موسیقی، نقاشی و حتی حجاری و معماری و برخی هنرهای دیگر استفاده می شودبنابراین آن را کامل ترین هنرها می نامند.
نمایش در سراسر گیتی به اشکال مختلف متداول است و در بعضی از کشورها سابقه ی آن به زمانهای بسیار دور تعلق دارد.در ایران نیز نمایش از زمانهای قدیم متداول بوده است، نمایش حاجی فیروزنوروزی بازی و...از قدیم در عید نوروز برگزار می شده است. نمایشهای سوگواری، نقالی، تئاتر روحوضی، تعزیه و شبیه خوانی از دیگر اشکال نمایشی در گذشته بوده است.
اصل و منشا’ نمایشی را که اکنون در سرتاسر جهان رواج دارد به کشور یونان نسبت می دهند(هرچند که پیش از آن نیز نمونه هائی موجود بوده است) یونانیان قدیم خدایان متعددی داشتندو آنها را پرستش می کردندو در اوقات خاصی برای بزرگداشت یا پرستش آنها جشن هائی ترتیب می دادند. در این جشن ها نمایشهائی نیز برگزار می شد.محل نمایش اغلب دامنه ی تپه ای بود که میان آن فرو رفتگی داشت. سینه ی تپه را پله پله می کردندتا تماشاگران بر آنها بنشینندو در پایین، زمین مسطحی را به بازیگرا ن وگروه خوانندگان اختصاص می دادند. جمعیتی که برای نمایش در محل گرد می آمدند گاهی از بیست هزار نفرهم تجاوز می کرد.
نمایش در قرن پنجم پیش از میلاد به اوج عظمت و اعتلای خود رسیدو نمایشنامه نویسان بزرگی در این قرن ظهور کردند.
آشیل، سوفوکل و اوریپید بعنوان مبدعان نمایشنامه نویسی نوین گوهری را در تاریخ بشریت نهادینه کردند که امروزه با وجود پیدایش سینما و فیلم و نفوذ بی سابقه ی آن در همه ی کشورهای جهان، نمایش اهمیت و اعتبار خود را از دست نداده است و امروزه از جهت پرورش قوای ذهنی کودکان و نوجوانان ارزش جدیدی از نظر تربیتی پیدا کرده است.

 

تاریخچه:

 

باید اعتراف کرد بدلیل نبود امکانات چاپ و نگهداری اسناد در دوران قدیم مدرک معتبر و مستندی از آن دوران کهن در هیچ زمینه ی هنری باقی نمانده است (برای کسب اطلاعات بیشتر به کتب تاریخ عمومی هنر موجود که بسیار زیاد هم هستند مراجعه فرمائید) اما برخی منابع معتبر تاریخی به ما می گویدکه در سال 1879 میلادی فردی اسپانیائی در غارهای آلتامیر واقع در آمریکای جنوبی قدیمی ترین آثار هنری جهان را در قالب نقاشی مربوط به 10 تا 15 هزار سال قبل یافته است.نقاشی گرانبهائی که انسان اولیه به منظور سحر و جادو برای موفقیت در شکار خود یا ثبت و جاودانه کردن آن موفقیت با کمک خاک رس، دوده ی آتش و کمی پیه ی شکار بر دیواری ترسیم نموده است.
وقتی انسان اولیه حیوانات را اهلی کرد انقلاب واپسین سنگی را بوجود آورد و به عصر دیرینه سنگی پایان داد. سنگها را در نهایت دقت و ظرافت استفاده و ابزارکاررا ساخت. کار روی فلزات، کوزه گری، بافندگی و ریسندگی و حتی کارهای اولیه ی ساختمانی را با خاک، گل و آجر تجربه کردو

مجسمه های یافته شده از آن دوران سرهائی متعلق به 6یا 7 هزار سال قبل از میلادو اسکلت های واقعی انسان هستند که با موادی پوشیده شده اند تا شکل انسانی بگیرند.این روش تاپایان دوره ی امپراتوری روم ادامه داشت.علت هم این بود که انسان می خواست با اینکار در راه جاودانگی خود گام بردارد چون آنها معتقد به وجود روح بودندو محل آنرا هم در سر می دانستند! لذا سعی در نگهداری سرهای دوستان و دشمنان درکنارخود همواره مزید علت برای ساخت مجسمه های آن دوران بوده است!!
احترام و عبادت هم یکی از خصوصیات مذهبی مردم ابتدائی است که با ساخت مجسمه بزرگان کم کم شکل بت به خود گرفت و عبادت شد.
آنچه از تمدن های افریقائی بر جامانده است مجسمه هائی با سرهای بزرگ و بدنهای کوچک می باشد چرا که آنها سر را جایگاه روح می دانسته اند. رقص های با ماسکی هم که از این تمدن باقی مانده است نمونه های مفیدی از نمایش تسخیر روح بشمار میروند! چیزی که تاریخ غرب با کتمان آن نقش عمده ای برای تغییر منشا’ تئاتر انجام داده است! تصور نگارنده براین است که حتی دردوران دیرینه سنگی وقتی انسان اولیه بعد از تشکیل خانواده وظایف را براساس جنسیت تقسیم کرد، مرد را به شکارو حفظ خانواده گماشت و زن را مسئول پخت و پز و نگهداری کودکان ساخت (از همین نقطه است که تعریف کلمه ی مرد نشات گرفته "مرد یعنی کسیکه می میرد!") هم واژه نمایش بوده است!!
شکارچی که از شکار باز می گشت با سایر اعضای خانواده دور آتش می نشست! تصور کنید که او از جنگ هایش می گوید، از نبردهایش می گوید حتی ممکن است خود برخیزد و نمایش کوتاهی از شکار را بتنهائی بازی نمایدو یا حتی از یک عصر حجری دیگرهم بخواهد که نقش شکار را بازی کندو او با نیزه ای ازجنس سنگ وی را شکار کند. این چیزی جز تعریف نمایش نیست.چیزی جز تاریخ فراموش شده ی نمایش نیست!چیزی که تاریخ نویسان با تمام خوبیهایشان در حق بشریت به فراموشی سپرده اند واینک نمایش را به یونان نسبت می دهند! ما در این نمایش عناصر مورد لزوم و اصلی نمایش یعنی داستان، فرم، تماشاچی، بازیگر، صحنه، کارگردان و...بخصوص ارتباط بین نمایش و تماشاچی را داریم!
مثال بسیار واضح دیگری می آورم:
زمانی که حضرت هابیل به دست قابیل کشته شد خداوند به دو کلاغ فرمان اجرای نمایشی را داد.فارغ از اهداف ذات اقدس الهی باید اذعان کرد در آن موقع اجزای مورد نیاز نمایش مثل بازیگر- تماشاچی- صحنه و متن نمایشی به همراه ارتباط بین آنها و رسیدن یه یک وحدت برای بیان مقصود رعایت و از این منظر خداوند برترین و شناخته شده ترین و اولین کارگردان مطلق عالم است.

 

نمایشنامه:

 

نمایشنامه متنی است که نمایش از روی آن خوانده، تمرین و اجرا می شود و آن یکی از انواع متون ادبی است که برای نمایش تنظیم می شود. در آغاز نمایشنامه بعد از آوردن نام آن اشخاص نمایش یا شخصیت های نمایشنامه نام برده می شوندوسپس شرح مختصری از محیط داستان، سن وسال و قد و چهره ی اشخاص داده شده و بعد گفتگوی اشخاص آورده می شود. کارها و حرکات بازیگران داخل کروشه() و اگر حجم زیادی داشته باشد با حروف ریزتر چاپ می گردد. نمایش اغلب به چند قسمت تقسیم می شود و هر قسمت با پایین آمدن یا کشیدن پرده ای خاتمه می یابدو قسمت بعدی با بالا یا کناررفتن پرده شروع می شود، از این رو هر قسمت از نمایش را " پرده " گویند.
چگونگی آرایش هر پرده هم در ابتدای هر پرده می آید.
هر پرده هم ممکن است به قسمت های کوچکتری تقسیم شود که با روشن و خاموش شدن نور اعلام گردد که به هر قسمت یک " صحنه "گویند.

 

انواع نمایشنامه:

 

1- نمایشنامه کمدی: به نمایشنامه هائی اطلاق میگردد که موضوع داستان آن خنده آور، شاد و نشاط آور باشد
2- نمایشنامه درام:اگر موضوع داستان نمایشنامه چنان باشد که در آن اشخاص بازی تصاویر واقعی از زندگی را نشان دهند نمایشنامه درام خواهد بود.
3- نمایشنامه ملودرام:ممکن است درام مایه ای از کمدی نیز داشته باشد که در اینصورت به آن نمایشنامه ملودرام گویندکه گاهی این مسئله بصورت پایان خوش نمایش نمود می یابد.
4- نمایشنامه تراژدی:اگر نمایشنامه وقایع فوق العاده مصیبت بار و غم انگیز نظیر مرگ پدر، برادر،فرزند و
را نمایش دهد در زمره ی نمایشنامه های تراژیک یا تراژدی می گنجد.
5- نمایشنامه طنز:گاهی نمایشنامه های کمدی حاوی پیام نیز می باشندکه ممکن است تلخ و گزنده یا حتی سیاه نما هم باشند، این نمایشنامه ها طنز هستند.
6- نمایشنامه هجو:چنانچه نمایشنامه در بیان حالات کمدی یا طنز دردام مسخره کردن افراد یا موضوعات بیافتد نمایشنامه در زمره ی نمایشنامه های هجو شناخته می شود.
7- نمایشنامه لغو:نمایشنامه های طنز یا هجوی که بصورت بی بند وبار مسائل خانوادگی و غیر اخلاقی را مطرح نمایند در این دسته می گنجند.

 

اجزاء اصلی نمایش:

 

هنر نمایش دو جز اصلی دارد.
1- داستان(محتوی):داستان یا قصه یا محتوی همان حرفی است که نویسنده قصد دارد آنرا القا نماید.در حقیقت همان پیام نمایش است و بر دو نوع است:
الف:محتوای اصلی یا اورژینال که از تخیل خود نویسنده بر اساس واقعیت یا حتی غیر آن نشات می گیرد، نظیر روح داستانی حاکم بر بینوایان ویکتور هوگوکه برای اولین بار و توسط او مطرح شد.
ب:اقتباسی که همان شکل برگرفته شده از یک کار هنری انجام شده است. برای فهم مطلب تصور کنید هنرمندی از روی داستان ویکتور هوگو یک فیلم سینمائی بسازد.
2- ساختار دراماتیک(فرم):ساختار دراماتیک اساسی ترین عنصر در هر اثر هنری است و به این صورت تعریف می شود: ارائه اثر به بهترین وجه بگونه ای که بیشترین اثر را بر تماشاچی بگذارد.
رمز آن هم چیزی جز کسب دانش مربوط به ساختار دراماتیک نیست!بخش عمده ای از آن در حیطه ی علم می گنجد که باید در دانشکده های هنرهای دراماتیک کسب کرد یعنی زبان نمایش و راههای استفاده از تکنیک های تئاتری اما بخش دیگر آن به شناخت، شعوروآگاهی خالق اثر بستگی دارد که در قالب علمی نمی گنجد و بیشتر بعد هنری مد نظر است که بایستی با مطالعه مداوم در ارتقا این بینش کوشیدو قابل کسب در هر دانشکده ای نیست.

 

مفاهیم و واژه های تئاتری:

 

برای اینکه هنرجویان ارجمند بتوانند با مفاهیم مقدماتی تئاتر آشنا شوند در حد همان مقدماتی بعضی از واژه ها و مفاهیم اصلی مورد نیاز را برای آنان با زبان ساده بازگو می نمایم.
1- سن:محلی است که در آن نمایش از روی متن نمایشی تمرین و در نهایت اجرا می شود و اغلب بصورت سکوئی بالاتر از سصح دید تماشاچی و در برخی اوقات در میان آنها ساخته میگردد.
2- پرده: هر نمایش به قسمتهائی تقسیم می شود اگر هر قسمت با باز و بسته شدن پرده اعلام شود به هر قسمت یک پرده گویند.یک نمایشنامه می تواند یک پرده یا بیشتر باشد.
3- صحنه: قسمتی از نمایش را که از پرده کوچکتر است و با روشن و خاموش شدن نور اعلام می شود صحنه گویند.
4- آوانسن: بخش جلویی هر صحنه را که اغلب بصورت نیم دایره طراحی و ساخته می شود را گویند.آوانسن مهم ترین قسمت یک صحنه است و هر چند در برخی مواقع با تمهیدات تئاتری می توانیم بخش انتهائی صحنه را مهم نمایش دهیم مثلا با نورپردازی موضهی انتهای صحنه که اهمیت آنرا نشان می دهد اما حقیقتا مهم ترین بخش صحنه بدلیل نزدیکی با تماشاچی همان آوانسن است.
5- نویسنده: کسی است که بدلایل شخصی یا غیر شخصی متنی را برای اجرا یا ثبت در تاریخ می نویسد.این متن می تواند در قالب داستان کوتاه، رمان یا داستان بلند و نمایشنامه که از جمله متون اصلی ادبی هستند بگنجد.
6- کارگردان: وی کسی است که مسئولیت اساسی اجرای یک نمایش را از تدارک مراحل آغازین تا اتمام اجرارا برعهده دارد و مسئول مطالعه متن، انتخاب بازیگران،تقسیم نقش هاو
تامراحل دیگر نظیر طراحی جزئیات حرکات بازیگران ومی باشد.
7- بازیگر: کسی است که مسئول اجرای حرکات و
محوله توسط کارگردان به منظور ایفای یک نقش هنری است.
8- میزانسن: به مجموعه حرکاتی که یک بازیگر به طراحی و دستور کارگردان در صحنه اجرا می نماید می گویند.
9- دیالوگ: کلیه ی گفتگوهای دو یا چند نفره بازیگران در نمایش که معمولا با احساسات گوناگون همراه است دیالوگ می گویند.دیالوگ بیشتر بصورت برون گرا ادا می شود.
10- مونولوگ: مجموعه گفتگوها و زمزمه هائی که یک بازیگر با خود دارد و بصورت درون گرا ادا میگردد مونولوگ گویند.
11- میمیک چهره: به حرکات ریز چهره ی بازیگر اطلاق می گردد.
12- دکور: هر آنچه که در یک نمایش بعنوان ابزار صحنه در معرض دید تماشاچی قرار می گیرد دکور است و برای آن دو مسئولیت مهم طراحی دکور و ساخت و اجرای آن متصور است که دو وظیفه و سمت طراح دکور و سازنده دکور عناوین آن می باشند.فردی که کار دکور انجام میدهد دکوراتور نام دارد.
13- گریم: به عمل چهره پردازی بازیگران در نمایش گویندو دو مسئول طراحی گریم و اجرای آن برای گریم و چهره پردازی مقرر شده است که در اکثر مواقع در نمایش های آماتوری بصورت تخصصی طراحی و اجرا نمی شود.این عمل با استفاده از وسایلی میسر است که کار با هریک تخصص ویژه ای را می طلبد و نقش آن در نمایش بسیار بنیادی است.در نمایش های سطحی وآماتور از وسایلی شبیه ابزار های آرایش زنان مثل کرم سفیدکننده
مدادسیاه و قهوه ای- ماتیک های قرمز و قهوه ای و... استفاده می شود که تقریبا شکل بازیگران در چهره ی فرد نقاشی می شود!برای پاک کردن گریم قبل از شستن ضروری است با شیر پاک کن و پنبه گریم از چهره زدوده شود و سپس با آب و صابون شسته گردد.
14- افکت: به کلیه ی محیطی که ممکن بصورت زنده یا توسط دستگاه پخش صوت در نمایش اجرا گردد افکت گویندو صداهائی مثل رعد وبرق، خش خش خرد شدن برگ زیر پای بازیگر، شلیک گلوله، ترمز ماشین، زوزه ی حیوانات وحشی یا باد و
که در برخی نمایش ها لازم هستند می گویند.
15- نور: بدلیل اهمیت این مبحث آنرا به عنوان یک بحث نیمه تخصصی مطرح می نمایم.
از آنجائیکه نمایش در بیشتر اوقات در محلی سرپوشیده تمرین و اجرا می شود بحث نور یکی ار کلیدی ترین مباحث است که هر فرد تئاتری بایستی تا حدی با آن آشنا باشد.

 

انواع نور:

 

الف: نور عمومی: این نور همان نوری است که از روبرو به صحنه نمایش می تابد ویک نور اصلی است. خاصیت تخت کنندگی و فاقد بعد بودن به همراه وجود سایه های مزاحم در پشت سر بازیگران از محدودیت های این نور است ولی بقدری این نوع از نور اهمیت دارد که تحت هیچ شرایطی در نمایش های ساده قابل اغماض نیست.حداکثر زاویه ی تابش این نور نسبت به خط افق بین 25 تا 45 درجه است که بهترین زاویه همان 25 درجه می باشد.
ب: نور جانبی: این نور نوری است که از طرفین به صحنه می تابدو سایه های مزاحم نور تخت را تا حدی تخفیف داده و کم می کند اما از بین نمی برد. این نور که از چپ و راست صحنه می تابد با همان بهترین زاویه یعنی 25 درجه تا حداکثر 45 درجه قابل تابش است و به سوژه های موجود در صحنه حالتی سه بعدی می بخشد.
ج: نور پشت: این نور از بالا و پشت بازیگران بطرف تماشاچیان تابیده می شود به گونه ای که از دید تماشاچیان مخفی باشد.این نور سایه های مزاحم نور عمومی روبرو و نورهای جانبی را در صورت تنظیم دقیق بصورت کامل حذف می کندو به نور بکراندیا بک گراند معروف است.
د: نور موضعی: یک نور مهم و اساسی در نمایش است که بخش کوچکی از صحنه یا موضوع را روشن می کند و برای تاکید بخشیدن به یک شوژه ی انسانی یا غیر انسانی کاربرد دارد. با این نوع از نور می توان حتی در انتهای صحنه که کم خاصیت ترین بخش صحنه است از آوانسن که مهم ترین بخش صحنه است نقطه ای مهم تر ساخت!و نظر تماشاچیان را برای مدتهای مدید معطوف آن نمود.
و: نورهای رنگی: نوع دیگری از نور می باشد که با وسیله های رنگی با نام فیلتر رنگی قابل طراحی و اجرا بر روی موضوعات بوده و حالات مختلفی را برای تماشاچی تداعی می نماید.شناخت نورها و رنگهای اصلی و کاربرد روانشناسانه آنها عمده ترین خاصیت است که طراح نور بایستی از آن مطلع باشد تا بهترین نوع نورپردازی را ارائه نماید.
تذکر: لازم است در طراحی نور برای نمایش به گونه ای عمل شود که نور به صورتی بر موضوع تابیده شود که از ایجاد سایه در جلو بازیگر که تمرکز حواس تماشاچی را برهم می زند اجتناب شود.در ضمن از نورهای بسیار شدید استفاده نشود و نورها حالتی تقریبا ملایم داشته باشند.

 تمرینات بازیگری:

 بدلیل اینکه بازیگر کلیدی ترین عنصر در هر نمایش است بخش عمده ای از جزوه بایستی به این مقوله اختصاص یابد.به همین دلیل انواع تمرینات بازیگری را در ذیل ارائه می نمایم. لازم به تذکر است که یک بازیگر بایستی همواره و بصورت روزانه این تمرینات را انجام بدهد تا آمادگی وی همواره حفظ گردد.ویژگیهای برجسته بدنی بعلاوه ی بیان مناسب و تمرکز قوی در زمینه ی کنترل تنفس و صوت و در نهایت آمادگیهای روحی و روانی جهت شناخت شخصیت های متفاوت جامعه و به اجرا در آوردن آنها مهم ترین خصوصیات یک بازیگر توانمند است که توسط تمرینات ذیل تا حدی با اصول اولیه ی آنها آشنا می شویم با ذکر این نکته که صرف دانستن این اصول و تمرینات هیچ کس را بازیگر نمی کندمطالب را ادامه می دهیم.
الف) تمرینات بدنی
1- تمرینات فارتلک: یک بازیگر به منظور کسب و حفظ آمادگی بدنی اش بایستی هر روز مسافتی را بدود.
روزهای آغازین تمرین بعد از مشورت با پزشک خانوادگی برای کسانی که مدتهای مدیدی است ورزش نکرده اند دویدن با مسافت های کوتاه و سه جلسه در هفته آغاز شده و به مرور و بدون عجله بر مقدار مسافت طولی افزوده می شود.مثلا اگر در روز اول تمرین 800 متر دویده شد در روز دوم تمرین و سوم آغاز دویدن بهتر است بسته به نظر شخصی 50 تا 100 متر به مسافت اضافه شود یا با استفاده از یک کرنومتر ورزشی و رعایت اصل فشار مسافت ثابت مثلا 800 متر را در زمان کمتر از روز تمرین قبلی طی نمائید. به عنوان مثال روز اول تمرین در 10 دقیقه و روز بعدی در 9 دقیقه و 45 ثانیه و همینطور ادامه یابد تا به آستانه ی فشار فرد که همان رکورد دویدن اوست نزدیک شود. آنچه که در تمرینات فارتلک اهمیت دارد دویدن های پیوسته و آرام و ترکیب آن با دویدن های سریع و کوتاه در یک روز تمرین است که بازیگران بعد از یک دوره ی تمرینی دو تا سه ماهه قادر خواهند بود انجام دهند.بهتر است این دویدن ها در قسمت های خوش آب و هوا ی شهر انجام گیردمثلا در میان درختان یک پارک جنگلی یا

2-تمرینات نرمشی: تمرینات کششی یا ایزو متریک اساسی ترین نوع تمرینات بازیگری محسوب می شوند. در این نوع از تمرینات بازیگران بدون انجام حرکات سریع یا ضربه ای با انجام حرکات نرمشی آرام کششی بصورت ایستاده و نشسته می پردازند.اصل حاکم بر تمرینات ایستاده همان رعایت کشش عضله تا آستانه درد و در تمرینات زمینی روح حاکم بر تمرینات یوگاست.
ب) تمرینات آوائی: هر بازیگر بایستی برای بازیگر شدن ویژگی بیان خود را بهبود بخشد.بعنوان یک تمرین مناسب جهت افزایش قدرت بیان بازیگران لازم است روزانه با در نظر گرفتن حروف الفبا و حرکات "آ-ا-ا-او-ای"به پرورش بیان خود بپردازند به اینصورت که حروف الف تا ی فارسی را با حرکات پنچ گانه با صدای بلند و مداوم تا آخرین ظرفیت شش خویش ادا نمایدو همواره با پایین و بالا بردن شدت صوت به غنای بیان خویش بیفزاید تا بتواند در هنگام اجرای نمایش بیان خود را با ریتم های مختلف و شدت و ضعف های گوناگون با اوج و فرود متنوع ادا نماید.
ج) تمرینات تنفسی: در این نوع از تمرینات بازیگران بایستی با کنترل تنفس خود تمام ظرفیت شش خویش را طی زمان مشخص تخلیه کرده و با زمان معین هم مجددا نفس گیری نمایند. بهتر است امر تخلیه شش ها در ابتدا معادل 5 ثانیه و زمان نفس گیری هم حدود15 ثانیه تنظیم شود و به مرور زمان و طی جلسات مداوم با رعایت دقت زمان تخلیه و پر کردن شش ها افزایش یابد. این تمرین بایستی در موقعیت نشسته ی یوگا و در کمال آرامش اجرا گردد. ((موقعیت نشسته ورزش یوگا نظیر همان حالت چهار زانو نشسته ی خودمان است.))
د) تمرینات میمیک چهره: این تمرینات شامل حرکات تمرینی چشم، لب، بینی، چانه و دهان، گوش،پیشانی و سایر اجزای چهره می باشد.

1- تمرینات چشم:

ادامه در ادامه مطلب

این تمرینات شامل حرکت دادن اجزای چشم نظیر پلک ها، ابروهاو گوشه های آن می باشد. باز و بسته کردن کامل و بکارگیری تمام عضلات چشمی یکی از انواع تمرینات است.حرکات سریع ابروها به همراه در هم کشیدن هر دو یا یک ابرو و رها کردن آن یک نمرین مهم ابرو ست.بالا و پایین دادن ابروها هم همینطور و .

2- تمرینات لب و دهان:

حرکت غنچه کردن لب ها و چرخش حلقه ای در مسیر و خلاف حرکت عقربه های ساعت، حرکت دهان ماهی، باز کردن کامل دهان و لب ها و به چپ و راست کشیدن کامل لب ها ازحرکات دیگر تمرینی هستند.

3- حرکات بینی:

حرکات ظریف بینی نظیر چپ و راست کردن آن و متسع کردن و منقبض کردن پرده ی بینی و برخی از این نوع تمرین است.

4- حرکات گوش و پیشانی:

این حرکات هم مشخص است که چه دامنه ای را شامل می شود و بیشتر به حرکات ظریف گوش که بسیار سخت و مراحل تمرین آن عذاب آور است و حرکات کششی و جمع کردنی پیشانی معطوف هستند.
منبع: باشگاه اندیشه

وامل موثر بربازیگری

عوامل مختلفی بربازی یک بازیگر تاثیر میگذارد، که مهم ترین آنها عبارت انداز

نقش بازیگر

مسلما مهم ترین مسئله ای که نوع بازی بازیگر را تعیین می کند ، نقشی است که باید ایفا کند.
در اولین قدم ، یک بازیگر خوب باید مردم شناس خوبی نیز باشد. برخی ویژگی های رفتاری یا گفتاری انسان هایی که دارای موقعیت خانوادگی ، موقعیت اجتماعی ، ملیت یا قومیت و ... یکسان هستند ، با هم مشترک است. این ویژگی ها ، همان ویژگی های تیپیک هستند. برای مثال کسانی که در محیط های نظامی مانند ارتش کار می کنند ، عمدتا انسان هایی منظم و وقت شناس هستند ، در کارهای خود با قدرت عمل می کنند ، هنگام راه رفتن و حتی در نشستن قامتشان را صاف و با صلابت نگاه می دارند ، دستانشان را در مواقع مهم و با حالتی خاص تکان می دهند و .... اینها ویژگی هایی است که کار مشترک این انسان ها و خصوصیاتی که این کار دارد برای آنها ایجاد کرده ، البته باز هم تاکید می کنیم این ویژگی ها مطلق نیستند و ممکن است برخی از آنها در یک شخص وجود داشته باشد و برخی وجود نداشته باشد. در هر حال ، بازیگر باید به این ویژگی های تیپیک توجه کند و متناسب با نقشی که بازی می کند برخی از این ویژگی ها را ، با ژست هایی که می گیرد و حالت ها و حرکت هایی که به اندامش می دهد و با نگاه ، حالات چهره و ... بروز دهد.

در قدم بعد ، ویژگی ها و خصوصیات روحی و اخلاقی کاراکتری است که او باید نقشش را ایفا کند. برای مثال آیا این کاراکتر خودخواه یا خودپسند است ، ترسو یا شجاع است ، مستقل یا وابسته است ، حسود یا ... . باور کنید این ویژگی ها و خصوصیات روحی و اخلاقی در هر رفتاری که از خود نشان می دهیم خود را بروز می دهند. برای مثال انسان های شجاع ، در هنگام حرف زدن هیچ ترس و واهمه ای ندارند ، به خوبی و با قدرت حرف می زنند و همیشه به شخصیتی که طرف گفت و گوی آنهاست ، مستقیم نگاه می کنند ، چشمانشان برق خاصی دارد ، در انجام کارها پیش قدم هستند ، حرکاتشان فرز است و ... ، در حالی که انسان های ترسو و محافظه کار به دلیل آنکه از اشتباه کردن می ترسند ، با تعلل حرف می زنند ، نگاهشان را پایین می اندازند ، بعد از آنکه مطمئن شدند کاری به نفع آنهاست انجام آن را می پذیرند ، حرکاتشان معمولا کند است و .... توجه به این خصوصیات و ویژگی های اخلاقی کاراکتری که قرار است نقشش توسط بازیگر ، بازی شود ، بسیار مهم است و مهم تر از آن ، این است که ، چگونه این خصوصیات از طریق بازی بازیگر منتقل شود.


نوع نما

با توجه به نوع نما ، تاثیر بازیگر در قاب نیز ، متفاوت است.
بازیگر باید خود را با هر فاصله و زاویه از دوربین تطبیق دهد. برای مثال اگر از فاصله دور از یک بازیگر فیلم برداری شود ، بازیگر بر روی پرده کوچک به نظر خواهد رسید و همه قامت او بر پرده رویت خواهد شد ، به این ترتیب در این نما ، ژست ها و حرکات بدن او بسیار مهم است ، مهم تر از حالت چهره و نوع نگاه او ، زیرا در این نما ، تماشاگر برای دیدن صورت او دید کافی ندارد. برعکس در نماهای نزدیک و خیلی نزدیک ، کوچک ترین حرکت چشم بازیگر ، نوع نگاهش و حتی پرش کوچکی در ماهیچه صورتش هم به خوبی بر پرده نقش می بندد و تاثیر بسیار زیادی بر تماشاگر می گذارد.
به این ترتیب بازیگر باید بر آن عضو از بدنش که در هر نما برجسته خواهد شد تمرکز کند.


«
دو تصویر سمت چپ هر دو متعلق به فیلم پای چپ من ( 1989- My Left Foot ) ، ساخته جیم شرایدان ( Jim Sheridan ) است. در این فیلم دانیل دی لوئیس ( Daniel Day-Lewis ) در نقش یک عقب مانده هنرمند ظاهر شده است. در نمای اول ، تنها صورت او را داریم و در نمای دوم ، همه قامت او را که بر روی ویلچر نشسته است. در نمای اول او تنها بر روی حالات چهره اش کار کرده ، در حالی که در نمای دوم بر روی دست ها و پاهایش متمرکز شده است. »


اشیاء موجود در صحنه

ارتباط کاراکتر با اشیاء می تواند عمیق ترین عواطف روحی بازیگر را در خودش منعکس کند.
وقتی یک کاراکتر شیئی را لمس می کند ، آن شیء به نوعی جزئی از وجود کاراکتر می شود و خصلتی بشری پیدا می کند. برای مثال صحنه های زیادی را در فیلم ها به خاطر داریم که کاراکتر ، برای نشان دادن خشمش آنچه را که در دست داشته ، به شدت فشرده. در این حالت فشرده شدن دست کاراکتر ، به خوبی خشم او را که بر روی آن شی ء خالی می کند ، به نمایش می گذارد.
به این ترتیب بازیگر می تواند به شیوه ای خلاقانه ، از طریق ایجاد ارتباط با اشیاء ، تاثیر روانی بسیاری ایجاد کند.


تاثیر نوع عدسی دوربین بر بازی بازیگر

وقتی با عدسی نرمال از بازیگر فیلم برداری شود ، بازی بازیگر کمترین اعوجاج را دارد ، به این معنی که آنچه بر پرده می بینیم به دید چشم ما نزدیک است. در این حالت بازیگر هر رفتاری می تواند جلوی دوربین داشته باشد ، بدون آنکه حرکت و حالات او عجیب یا غیر واقعی جلوه کند. اما اگر از عدسی های مختلف استفاده شود تصاویر مختلف نیز به دست خواهد آمد.


برای مثال اگر از یک عدسی با فاصله کانونی کم ( عدسی با زاویه باز ) ، استفاده شود ، هر حرکت جلوی این عدسی شکل کشیده و اغراق آمیز ایجاد می کند ، به عنوان مثال اگر با این عدسی یک نمای نزدیک از کاراکتری گرفته شود ، موجب می شود که سر او کمی دوکی شکل شود و حالت بینی و لب او ، توجه تماشاگر را به خود جلب می کند. در این حالت اگر سوژه حرف بزند ، حرکت لب های او بسیار به چشم می آید.
تصویر سمت چپ ، نمایی است از فیلم همشهری کین ( 1940- Citizen Kane ) ، ساخته ارسن ولز که با عدسی زاویه باز گرفته شده است. در این تصویر ، بازیگری که در پیش زمینه است ( ارسن ولز ) ، نسبت به بازیگر دیگر که در میان زمینه است ( جوزف کاتن ) بیشتر تحت تاثیر ویژگی های عدسی با زاویه باز قرار دارد ، به این معنی که در این حالت ، اگر بازیگری که در میان زمینه است ، در همان منطقه راه برود ، پرخاش کند و ... ، از نظر تصویری مشکلی وجود ندارد و همه چیز طبیعی است ، اما اگر بازیگری که در پیش زمینه است بخواهد این کارها را بکند ، حرکات او غیر طبیعی جلوه می کند و با اعوجاج شدیدی همراه است. به همین خاطر این بازیگر به نسبت بازیگر قبلی ، باید تا حد ممکن از حرکات خود بکاهد ، اعضای صورتش را زیاد حرکت ندهد و ... ، تا به این ترتیب تصویر متناسبی ارائه شود.

انچه که بنده از استادان متبهر و اهل فن این رشته شنیده ام شخصی که قصد ورود به دنیای تئاتر و بازیگری را دارد حتما باید دارای ویژگی های متفاوتی باشد  زیرا فردی که تمام اصول و قوائد  یک بازیگر را رعایت نماید بدو هنرمند میگویند ، و هنرمند کسیست که توانایی دستبردن در احساسات اشخاص مختلف را دارد.، پس این شخص از لحاظ احساسی درجه یا درجاتی باید از عوام بالاتر ونیز علاوه بر انچه که گفته شد خوب ببیند و خوب گوش کند در واقه از تمامی حواس پنجگانه خود به نحو احسن استفاده کند ودر صورت کمبود انرا تقویت نماید. باشد تا بتواند تمامی تیپ های مختلف جامعه را به معرض نمایش در اورد و مردم را تحت تاثیر قرار دهد.

یک بازیگر همانند سایر هنرمندان است .خوب به این جمله توجه نمایید ، این جمله بر آن دلالت دارد که همانگونه که یک موسیقی  شامل سبک های متفاوتی است بازیگر ها هم باید دارای سبک های مختلفی باشند البته این کلام بدین معنا نیست که (باید) بلکه کلا هر شخصی دارای روحیات و خلق و خوی متفاوتی است در نتیجه سبک های مختلفی را ایجاد میکند که طبیعی است.،یک بازیگر در ابتدا و انتها نباید در این شغل از کسی تغلید نماید  زیرا عملش ضایع میگردد این بدین معنا نیست که اسوه  نداشته و به کسی مراجعه نکند بلکه بدین معناست که از تجربیات افراد متبهر از قبیل نوع گرفتن حس طریقه گریه کردن طبیعی  نوع نگاه و ... را بیاموزد و سایر را از تیپی که قرار است نقش انرا بازی کند الهام بگیرد.

تجهیزات مورد نیاز یک بازیگر

نیاز اول : بدن

بسیاری از افراد و هنرجو ها به محض شنیدن اینجمله به فکر قد دو متری و رعنا و اندام یک گلادیاتور می افتند ، در واقع چنین نیست منظور از بدن این است که چون یک بازیگر ممکن است در شرایط مختلف جسمی و روحی قرار بگیرد باید دارای بنیه ای مناسب باشد برای مثال اگر قرار بود یک دقیقه در سکانسی بدود توانایی انرا داشته باشد .،اما ما منکر ان نیستیم که اندام شکیل و زیبا کاربردی ندارد بلکه هر بازیگر اگر بتواند  بدن خود را همیشه روی فرم نگاه دارد تاثیر بسزایی خواهد داشت و بر امتیازات ان خواهد افزود

نیاز دوم : بیان

بیان درست یک بازیگر به همراه نیاز بعدی تاثیر بسزایی بر موفقیت ورشد یک بازیگر دارد  یک ارتیست باید بخوبی از پس این دو براید ، شما تجسم کنید که به تماشای یک فیلم سینمایی به سینما رفته اید هنگام تماشا در صحنه های حساس فیلم متوجه سخنان یک بازیگر نشوید اکنون چه فاجعه ای رخ میدهد، مثلما شما دیگر به حرفها و رفتار و کلا به ان بازیگر توجه نمیکنید و او در پیشگاه شما بازیگری ناتوان تلقی میشود و حتی سخنانش ازار دهنده به نظر میرسد. پس شما هنرجویان گرامی باید به شدت بر روی نیاز دوم و سوم اهمیت قائل شوید.،البته راه هایی برای ارتقاء شیوه فن بیان درس نیز وجود دارد که عبارت اند از : خواندن کتاب های بسیار با صدای بلند خواندن شعر و دکلمه و درس چرخاندن کلام در دهان.

 

 

نیاز سوم  : صدا

یکی دیگر از اسرار فوق العاده تاثیر گذار در بازیگری داشتن صدای زیبا و دلنشین است همان رازی که بازیگران  بزرگ دنیا همچون مارلو براندو و الپاچینو به ان دست یافتند که البته شاید یا یغیناّ این یک هدیه خداوندی باشد.،یک صدا به طور وصف ناپذیری میتواند معجزه کند یا فاجعه به بار بیاورد  برای مثال اگر صدای مردی نازک باشد و اگر قرار باشد در سکانسی فریاد بزند بجای ان جیغ بکشد بسیار ازار دهنده است که البته این امر در خانمها بسیار رایج است .البته من در اینجا  اعلام میکنم که راه های متداولی برای تقویت صدا وجود دارد که یکی از انها این است که صدا را از  طریق دیافراگم ایجاد کنید و به وصیله نفس بیرون دهید یعنی ابتدا نفس را از طریق بینی استنشاق کنید طوری که شکم پر از هواشود و سپس با بیرو دادن بازدم سخن بگویید . ویا نرمش هایی خاص برای تغویت حنجره و ..

نیاز چهارم : تمرکز

تمرکز برای هر کاری وجودش لازم است و در صورت نبود ان کار ناقص میشود  تمرکز یک اصل مهم است مخصوصا در بازیگری و هنر نمایش که باید مورد استفاده قرار گیرد راه های تمرکز بسیار ساده است کافیست بر روی مطلب یا کار مورد نظر در مکان ساکتی  به فکر عمیق فرو روی و ذهن خود را ارام سازی و تمام اندام های خود را بر روی هدف معطوف کنی

نیاز پنجم  : اعتماد به نفس

انسان اگر تمامی شرایط از جمله فیزیک مناسب بیان صدا و هر چیز را دارا باشد کافیست اعتماد به نفس نداشته باشد که این خود به تنهایی باعث تزلزل در تمامی قوه ادراکی بدن شده و ناکامی وترس را به بار می اورد که شامل سرشکستکی و بسیاری مشکلات دیگر میشود .، پس ما حتما برای چاشنی بازیگری و نشان دادن تمامی قدرت های خود نیاز به اعتماد به نفس داریم که راه های ان در قسمت افزایش اعتماد به نفس میتوانید مشاهده کنید

نیاز پنجم  :تخیل

تخیل بدین معنی است که در مورد تیپی که میخواهیم ارائه دهیم فکر کنیم که چگونه در عالم واقعیت وجود دارد برای مثال اگر قرار باشد که نقش یک معتاد را بازی کنیم باید  به ان خوب فکر کنیم که یک فرد معتاد شامل چه ویژگی هایی هست چگونه لباس میپوشد ، راه میرود ، قدم میزند ، کار میکند ، یا مواد مصرف میکند

نیاز ششم  : خلاقیت

نیاز اخرین که  یک بازیگر به ان احتیاج دارد خلاقیت است یعنی شما باید حاصل تمامی نیاز حای بالا را در هم امیخته  و از تیپی که میخواهید ارائه دهید به نمایش بگذارید .،شما به هیچ وجه در بازی در یک فیلم نباید نقش عروسک یا بوق را بازی کنید بلکه باید دارای ایده های مختلف باشید تا تیپ داستانی را واقعی و زیبا جلوه دهد و تماشا چی با ان احساس نزدیکی کند.



What causes the heels of your feet to burn?
جمعه 3 شهریور 1396 07:31 ب.ظ
My partner and I stumbled over here from a different website and
thought I might check things out. I like what I see so now i'm following
you. Look forward to looking at your web page repeatedly.
سوگل
چهارشنبه 18 مرداد 1396 02:55 ب.ظ
من همه مطالب بازیگری کتاب بازیگری تمرینات بازیگری و.....را امتحان کردم فقط نمیدونم چگونه باید وارد این کار شوم لطفاً یکی بگه
میترا
یکشنبه 15 اسفند 1395 10:50 ب.ظ
ولی من تو اصفهانم. مامان و بابام هم نمیذارن من برم تهران. راستی من می تونم یه نویسنده واسه وبلاگتون باشم. البته اگه قبول کنید. درسته 10 سالمه ولی خیلی تو این جور کارای بازیگری و کامپیوتر و فناوری خیلی استعداد دارم.
پاسخ حسین : ممنونم لطفا شماره موبایل یا تلگرام یا ایمیلتونو بفرستید یه خانمی هم به اسم میترا خصوصی پیام داده بدون هیچ مشخصاتی درخواست پاسخ هم کرده لطفا مشخصات ارتباطتونو بزارید
رسول عبدیان
جمعه 6 اسفند 1395 12:26 ق.ظ
45
میترا
پنجشنبه 28 بهمن 1395 12:19 ب.ظ
من می تونم کمکتون کنم چون الان بازیگر شدم و اگه اقای.... نبود من الان بازیگر نبودم
یکشنبه 24 بهمن 1395 12:25 ق.ظ
سلام واقعا که سایت خوبی دارید
من در تمرینات میمیک چهره مشکل دارم :-(
میشه کمکم کنید:'(
میترا
چهارشنبه 20 بهمن 1395 03:44 ب.ظ
من دیگه نیازی به راهنمایی نمی خوام من الان بازیگر شدم و مشغول بازی در یک فیلم هستم که چند ماه دیگه اون رو در شبکه ی سه سیما پخش میکنن
میترا
جمعه 8 بهمن 1395 07:35 ب.ظ
لطفا بهم جواب بدید
میترا
جمعه 8 بهمن 1395 07:33 ب.ظ
لظفا بهترین راه های بازیگری رو بهم بدید. اما شاید بگید چون 10 سالمه هنوز کوچیکم اما گروه تاتر مدرسه مون رتبه ی اول آورده به خدا راست میگم.دوستون دارم .
پاسخ حسین : از همینجا شروع خوبیه بهتره بری زیر نظر اقای امین تارخ تو تهران
میترا
جمعه 8 بهمن 1395 07:22 ب.ظ
این سایت از نظر من بهترینه آفرین به شما
میترا
جمعه 8 بهمن 1395 07:20 ب.ظ
من 10 سالمه و عاشق بازیگری هستم کلاس هم میرم. با این متن علاقه ی بیشتری به بازیگری پیدا کردم. ممنون.
محمد شاپورجانی
شنبه 11 دی 1395 06:28 ب.ظ
من 14سالمه وخیلی از بازیگری خوشم میاد
محمد شاپورجانی
شنبه 11 دی 1395 06:21 ب.ظ
من 14سالمه وخیلی از بازیگری خوشم میاد
علی
پنجشنبه 25 شهریور 1395 03:11 ب.ظ
لطفا یکی راهنماییم کنه باید چیکار کنم خیلی دوس دارم بازیگر شم لطفا کمکم کنید ممنون...
علی
پنجشنبه 25 شهریور 1395 03:08 ب.ظ
من خیلی دوس دادم بازیگر شم لطفا یکی راهنماییم کنه 15سالمه از تهران
fatemeh
دوشنبه 22 شهریور 1395 04:13 ب.ظ
مرتضی جان این دقیقا مشکل منه حالا منم گیرم نمیدونم برم هنر یا علوم انسانی
مرتضی
جمعه 5 شهریور 1395 11:56 ب.ظ
یه سوال بسیار مهم که میدونم خیلی از اونایی که دوست دارن بازیگر بشن براشون پیش اومده ما رفتیم دانشگاه و رشته بازیگری خوندیم یا اصلا دانشگاه نه . از طریق کلاس بازیگری رفتیم اون وقت که گزینه و سوال پیش اومده همست چهره . ایا مهمه تو رو خدا این سوال رو جواب بدین چون سوال من تنها نیست سوال همیه مردم هست میترسم برم دانشگاه رشته بازیگری به خونم اونوقت برای تست بگن چهرت مشکل داره یا بگن اصلا استعدادشو نداری اونوقت چندسال دانشگاه به کنار هزینه دانشگاه به کنار عمر تلف شدمون رو چیکارش بکنیم خواهشا جواب بدین این سوال داره کلافم میکنه اگه کسی میتونه جواب بده ؟
مرتضی
جمعه 5 شهریور 1395 11:48 ب.ظ
سلام من 17 سالمه من توی یه شهر دور افتاده , یعنی به شهری که کلاس بازیگری داشته باشه نزدیک نیستم و یه مشکل دیگه اینکه من رشتم انسانی هست اما باز یه خوبی داره که رشته دانشگاهی هم برای بازیگری داره خداروشکر امیدوارم هم اینکه من موفق بشم برم بازیگری و هم شما موفق بشین امید تون رو از دست ندین
محمد امین
شنبه 30 مرداد 1395 11:14 ق.ظ
سلام خدمت همهعزیزانی که کامنت گزاشتن که می خوان بازیگر بشن من خودم پانزده سالمه و تجربه ی نه خیلی زیادی در این زمینه دارم دوستانی که میگن میخوان بازیگر بشن و شرایط پولی مهم نیست دربرهه اول اینو بهشون بگم شما وقتی که علاقه داشته باشید هیچ چیزی جلوتون رو برای رسیدن به قله نمیگیره ولی خوب شرایط هم مهمه ولی شما باید توی دانشگاه درس هنر بخونبد تئاتر کار کنید و ی کارگردان بازی شمارو ببینه و خوشش بیاد و به شما پیشنهاد کار بده اگر از منمیشنوید به هیچ عنوان کلاس بازیگری نرید چون که من خودم زخم خورده ام میدونم چیکار میکنن شما باید دانشگاه درس بخونین و این کلاسا فقط برااین ساخته شدن که ازشما پول بکنن ممنون که خوندید موفق باشید
fatemeh
چهارشنبه 27 مرداد 1395 05:44 ب.ظ
الان که داشتم نظرات رو میخوندم یه چیزی رو فهمید
اقا سعید سینمایی که پولکی باشه بدرد هیچی نمی خوره
اخه وقتی یکی استعداد داشته باشه ولی پول نداشته باشه چی ؟
کسی که واقعا استعادشو داره ولی پول نداشته باشه و لیاقت بازیگری رو داشته باشه چی نشونه چیه؟
حرفا می زنیدا
شما خودتون پول دارید ما که نداریم
ساغر
جمعه 25 تیر 1395 06:52 ب.ظ
سلام من۱۳سالمه و میخوام بازیگرشم یه جورایی بازیگری تو خونمه از بچگی همه ازم تعریف میکردن اگه کسی میتونه به من کمک کنه بهم ایمیل بزنه ۴ ساله هم ویولن میرم سه ساله هم بدمینتون به زبان انگلیسی هم تقریبا درحد زیادی مسلطم .موفق باشید
رضا
پنجشنبه 24 تیر 1395 06:39 ب.ظ
سلام.اگه تویه ی شهر دور باشیم بعد از کلاس بازیگری باید چکار کنیم ؟ممنون میشم جواب بدید
امیدوارم به بازیگر شدنم
یکشنبه 20 تیر 1395 12:53 ب.ظ
چرا کسی جواب نمیده?یعنی کسی دوست نداره بازیگر شه بیاد تو این وب هر کس اومد خواهش می کنم جواب بده با
امیدوارم
شنبه 19 تیر 1395 06:53 ب.ظ
سلام من 12 سالمه عاشق بازیگریم شاید بگید ککوچیکم ولی شب روز فکر ایندم هستم وهس می کنم بازیگرم وقتی یه فیلم رو نگاه می کنم بعد میرم اداشون رو در میارم که مثلا بازیگرم همیشه فکرم اینه که در آینده بازیگر می شم ولی متاسفانه او یه شهر کوچیکیم و وضع مالیمون هم اونقدرخوب نیست که پول ببدم قبول شم هیچ پارتی هم ندارم البته عبدالرضا کاهانی که کارگردانه اگه بشناسید دوستای بابامه ولب رفته فرانسه و دیگه باهاش در ارتباط نیست همونطور که گفتم تو شهر کوچیکیم کلاس بازیگری هم نداره اگه میشه راهنمایی کنید راستی من تو منطقه رتبه‌ای اول رو واسه تآتر کسب کردم انتها جایی که می تونم برم کلاس تاتر که فقط تابستون روزای پنجشنبه تو کانون برا مون گذاشتن اگه میشه بگید چیکار کنم بازیگر شم با
چهارشنبه 19 خرداد 1395 01:36 ب.ظ
هرچی قسمت باشه همون میشه،خدا ما رو خیلی دوست داره اگر به کاری یا چیزی که علاقه داریم هر چه تلاش میکنیم نمی رسیم لابد قسمتمون نیست پس امید و صبور بودن خودش موفقیته ما رو نمایش می ده.شاد باشین
روزا
پنجشنبه 26 فروردین 1395 05:43 ب.ظ
من دلم میخوادیه بازیگرشم وپول این چیزهاهم اصلا واسم مهم نیست علاقه كه درمیون باشه چیزی جلودارش نیست
روزا
پنجشنبه 26 فروردین 1395 05:41 ب.ظ
اصلا معروف بودن خودش یه حس خاصیه
پنجشنبه 26 فروردین 1395 05:39 ب.ظ
من دلم میخوادیه بازیگرشم وپول این چیزهاهم اصلا واسم نیست علاقه كه درمیون باشه چیزی جلودارش نیست
علیرضا
دوشنبه 26 بهمن 1394 01:26 ق.ظ
09392332124
علیرضا
دوشنبه 26 بهمن 1394 01:18 ق.ظ
اقا هر کسی رفته واسه مرحله سوم ستاره بیست بیزحمت زنگ بزنه یه چندتا سوال دارم ازش شاید جوابشو بدونه! درضمن خودمم قبول شدم واسم دعا کنید،
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نمایش نظرات 1 تا 30